Temporiseren


De hedendaagse bejaarde is getraind in het dagritme.
Ik weet dat er onder de lezers prille 'pensionados' zijn. Geloof me, pensionados hebben daarbij vergeleken een ritmestoornis.
Voor ons pre-pensionados is het helemaal wennen. Die vloeiende overgang van laat ontbijt, bad, koffie, lunch, zitten, dutje of wandelingetje (evt. vissen of zwemmen), krantje, thee, koffie of borrel, avondeten, en tv.
Voor mijn ouders is zo'n ritme iets om snel naar terug te keren, want na hun volprogramma groepsreis van Iguazu t/m Rio is er rust nodig en genieten ze dagelijks van een ruime siesta.


Gelukkig was er dit weekend in de chacara van Marcia voor de pre-pensionados een extra programma. Overdag was er de serie boeken van P.G. Wodehouse (dank je Mark!), ideaal voor in de hangmat. 's Nachts werden we wakker gehouden door de teckel met 5 klagende jongen, zodat het uitslapen als vanzelf ging. En de volgende nacht was er het uitvallen van de stroom (is daar echt pikdonker want geen maan en ver weg van alles) en tevens aanslaan van de hond. De huisbewaker/butler had, na de kortgesloten waterpomp in de waterput verwisseld te hebben, zijn eigen programma, en viste voor ons een emmer vis die door Marcia voor de lunch perfect werd gebakken. Heerlijk.
Na de derde en ongestoorde nacht was het vroeg opstaan (alleen voor de pre-pensionados dus) om naar opkomende zon te gaan kijken.