De lunch heet hier almoço. De huisvrouwen en dienstmeisjes beginnen er om half elf al mee. De hele stad ruikt ineens naar knoflook. Helaas niet de lekkere knoflook zoals in Italië, maar een beetje te gebakken. Op de werkende man heeft die geur een Pavlov effect. Ze worden onrustig en verlangen naar huis. Want net als vroeger in Nederland, gaan de mensen hier het liefst thuis lunchen. In São Paulo is dat uiteraard niet mogelijk, daar lunch je in een restaurant. In Palmas zijn de meeste restaurants ook alleen voor de lunch open, niet ’s avonds.
Onze bouwvakkers hebben een broodtrommel met lauw eten bij zich. Die werken ze om 12 uur naar binnen en gaan een uurtje slapen op de grond. Ze drinken water, en dat moet zo koud mogelijk zijn.
Een andere zeer gebruikelijke oplossing is de Marmitex (helaas nog geen wiki pagina hierover). Dat is een afhaalmaaltijd in alu folie bordjes met deksel. De lunchrestaurants hebben steeds een voorraad klaarstaan. Vlees, groente, rijst en beetje bonen. Ik heb een marmitex getest en vond het best goed te eten. En veel.
Vrijwel alle lunch restaurants in Brazilië hebben een ruim buffet en je betaalt voor het gewicht op je bord. Rauwkost, gekookte groentes, pastas, witte of gevulde rijst, stoofvlees, vis en gegrillt vlees. Desserts gaan op een kleiner bordje en worden op een andere voorgeprogrammeerde weegschaal afgelezen. Prijzen varieren van 13 tot 20 reais per kilo. Onze bordjes komen nooit boven een half kilo, en Claudia en ik gaan voor het laagste gewicht. Ik heb eens gewonnen.
Wij zijn grote liefhebbers van die lunch buffetten. Voor een bedrag waar je niet zelf voor kan koken, heb je een bord vol met allerlei groentes en salades, en een ruime keuze aan vlees en vis. In Tocantins is het eten erg vers en goed. In Palmas zijn de buffets uitgebreid genoeg om het dagelijks te doen. Je eet meestal in een ruimte met airco. Kortom: comfortabel, makkelijk en gezond. En ze brengen er nog een groot glas vruchtesap bij naar keuze.
We wonen 8km van het centrum, dus als we daar zijn lunchen we in de stad. Als we thuis zijn, maken we een pasta of eten we kliekjes.
Brazilianen kunnen niet zonder de almoço. Ze vallen flauw zonder. En net zo belangrijk: er moet een grote berg rijst en bonen op het bord.
Om 5 uur ‘s middags doen ze graag een bakkie koffie met zoete broodjes. Brazilianen uit het zuiden drinken cha mate (ook weer niet op wiki …). Het avondeten doen ze hier zelden. Om 7 uur ’s avonds gaan ze bij elkaar op bezoek. Dan komen er nog wel eens hapjes, kliekjes, toetjes etc op tafel.
Volgende week:…