Na het Café da Manhã (ontbijt), de Almoço (lunch), de Lanche (koffie met broodjes) had ik willen schrijven over Jantar, het avondeten in Brazilië. Iets dat Brazilianen zelden doen, maar wij wel.
Voor mij was (in NL) avondeten het gezelligste moment van de dag. Flesje wijn, beetje knabbelen.
Maar hier zijn we vrijwel de enigen, en nu is Claudia al een tijdje aan het dieten en doet 's avonds zelden mee.
Gelukkig zijn er nog de dineetjes. Afgelopen maandag heeft Claudia een lekkere Moqueca gekookt voor onze buitenlanders-club, die op maandag samen eten. En op woensdag superheerlijke Tong met Polenta gegeten bij een vriend van Gero, waar we ook Giuseppe ontmoet hebben. Eén van de 5 Italianen hier in Palmas. En vrijdag hebben we met twee vrienden (Claudia's schoonheidspecialiste Cida en haar vriend Richter, een belangrijke en sympathieke meneer uit Sao Paulo) gegeten in een restaurant voor welgestelden. Dat wil zeggen, het eten gebeurt in de tuin van een villa in de chique wijk. Geheel afgesloten en geen bord voor de deur. Erg besloten dus. Hoewel de eigenaar-kok Valdemir uit Rio veel van eten weet, was de stand-in kok niet geweldig. De enorme prijzen was het niet waard, en we konden het niet laten uitgebreid commentaar en advies te geven, welke dankbaar geaccepteerd werden. Valdemir blijkt overigens iedereen van enige betekenis in Tocantins te kennen.
Van alles vergeten fotos te maken.
Maar ik heb het verzoek gekregen om niet langer over eten te schrijven, maar over de verbouwing, indianenverhalen, dansmariekes, etc.