Kerk en staat gescheiden


We lezen elke dag de Nederlandse nieuws sites. Zo ontgaat ons niets over Britney, Paris en Maddy.
Hoewel ik me, net als de meeste Nederlanders, niet interesseer voor politiek, zie ik af en toe opvallend nieuws. Als Wilders de haatgenererende koran wil verbieden idem Mein Kampf. Of de Christen Unie die homofilie buiten de deur wil houden.
Wat mij opvalt is toch dat de grote media in NL nog niet discussieert over het belangrijkste thema in overvol NL: onverdraagzaamheid.
Steeds enkele rechtse politici die Nederland wakker proberen te schudden. Jammer (of juist gelukkig?) dat het niet al te virtuose politici zijn.

Een volk krijgt wat het verdient. En het bestuur waar ze om vraagt.

Ik heb nog geen beeld van Brazilie en de politieke beleving. Alles is hier natuurlijk politiek, maar ik weet nog niet of gewone mensen hier veel opinies hebben.
Hier gaat politiek over geld en macht. Veel minder nadrukkelijk over politieke standpunten en programmas.
Maar de grote problemen worden hier wel met handen en voeten aangegrepen. Men staat niet te dromen. Er wordt op alle nivo's hard gewerkt aan de problemen, zoals de ontelbare sociale programmas om een einde te maken aan armoe en niet naar school gaan.
Natuurlijk zijn er wel degelijk interessante discussies. Deze week zei een gouverneur van Rio dat vooral in krottenwijken aan geboortebeperking moet worden gedaan. Want elk kind dat daar geboren wordt eindigt als crimineel. En dat abortus legaal moet worden. Dat haalde de pers.

In onze landen zijn de normen en waarden grotendeels door de bijbel ingegeven. In Brazilie zijn in elke wijk een paar kerken, want er zijn verschillende sekten. Ik bedenk me vaak dat in dit land met veel kansloze armen, de matigende werking van de kerk niet kan worden onderschat. De Brazilianen zijn extreem zachtaardig en verdraagzaam.
Hier geen Christen Unie. Sterker, er zijn helemaal geen christelijke partijen.

De kerk doet hier wel mee aan de politieke cultuur. Dat wil zeggen, het gaat de kerk om geld en macht. Hier zijn kerken volkstheaters. En zelfs de armste kerkgangers betalen voor het theater.