Wijn is bij mij als hobby wel eens op de achtergrond geraakt, maar nooit verdwenen.
Ik begon ermee op mijn 16de. Ik las alle wijnboeken en bezocht alle wijnproeverijen in de buurt, waar ik trots was omdat ik indruk maakte bij blinde proeverijen. Ik hield zelfs een logboek bij met notities van elke wijn. Tijdens mijn studietijd was het vooral bier, maar daarna weer even een opleving. Ik mocht werken bij een eenmans wijnimporteur (een vriend van het ontwerpburo waar ik werkte). Een geweldige ervaring vond ik het ophalen van de eerste Beaujolais voor de Amsterdamse restaurants. Ik kreeg een stationwagen met enorme aanhanger mee en instructies. Om zes uur 's ochtends reed ik door de herfstnevels de roodbruine wijnvalleien van de Beaujolais in. Bij een wijnkasteel volladen en terug, via de douane uiteraard. Daarna volgde een jaar van wijn, zowel doordeweeks na het ontwerpen, als in het weekend bij de importeur (Franse en Californische wijn).
Dagelijks ging de eerste fles om 17:00 open. Maar geproefd werd er niet. En dat doe ik tot op heden zelden. Maar ik merk dat mijn neus nog prima in vorm is.
Claudia en ik hebben een paar jaar geleden nog serieus wijn gesnoven in het Champagne gebied en in Zuid Limburg.
Wijnproeven in Zuid-Amerika is even wennen. Door de mix van ideale geologie en klimaat is de druif altijd overdonderend aanwezig. Vind je in Frankrijk nogal wat wijnen die eigenlijk alleen maar naar wijn ruiken, hier is een dergelijke subtiliteit niet aanwezig. Je zou het verschil kunnen vergelijken als kabbelend watertje versus een stevige branding.
We zijn nog niet ver gekomen, maar voorlopig hebben we wel de indruk dat er zelfs in Brazilie wijn is die je positief verrast.
In Palmas bezoeken we zo nu en dan de 2 adega's (wijnwinkels) waar je kan proeven en hapjes kan krijgen. Het is er gezellig zoals overal in Tocantins. Zo nu en dan komt er een klant binnen die een paar flessen pakt en afrekent. Dat zijn flessen van omgerekend van 20 tot 40 euro per stuk, en dat is hier heel veel geld. Wijn is hier duur. Ook Braziliaanse wijn.
Tijdens onze vakantie kwamen we in contact met het wijnhuis Don Giovanni. Het merk heeft faam vanwege de Espumantes (Métode Champenoise). Gezien de lijst met medailles die ze gewonnen hebben op internationale proeverijen, behoort hun Espumante tot de top van Zuid-Amerika.
We gaan nu kijken of het interessant is om iets met wijn te doen in Palmas, en zo ja, om ook naar Goiania te gaan, waar de markt 10 keer groter is.
Onze eerste stap hebben we gezet. Afgelopen vrijdag hebben we een flinke Don Giovanni wijnproeverij opgezet in samenwerking met de Sebrae en Abrasel, tijdens de intro avond van de Palmas Sabor gastronomische maand . Er waren 500 mensen aanwezig, deels horeca deels aanhang. De belangstelling was groter dan verwacht. Daarentegen wist men minder van wijn dan verwacht. Gezien hun horeca achtergrond en omdat de meeste aanwezigen uit Zuid Brazilie komen, had ik meer wijnervaring verwacht. We hebben drie uur lang geschonken, en wel een goede indruk gekregen wat men wil.
Nu kijken of we er commercieel nog iets van kunnen maken. En daar ontpopt Claudia zich ineens als wijn-zakenvrouw. Natuurlijk wisten we al dat ze zich met haar geslepen babbel makkelijk kan roeren in een diplomatieke of commerciele omgeving. Maar het gemak waarmee ze over wijn praat, was ook voor haarzelf een verrassing. Over het wijnhuis, de druiven, Braziliaanse wijn, Europese wijn.
Na 10 jaar horeca heeft ze veel geleerd. Vooral bij Odessa en District V waar bij de wekelijks wisselende menus elke keer de juiste wijn geproefd werd.
In ieder geval zijn er al toezeggingen voor wederverkoop en een uitnodiging om een wijncursus te geven voor het personeel van het eventcenter.
Het weekend lekker bijgekomen op de chacara van Marcia.
