Denkend aan Holland

Denkend aan Holland,
zie ik boerkini's

Er is nogal een verschil tussen mijn Holland beleving van voor mijn tiende en na mijn dertigste.

Ik ben opgegroeid met een voor die tijd typisch Hollands positivisme.
Ik zal het proberen te illustreren.
Mijn ouders spaarden om huisraad van oerdegelijke kwaliteit te kopen, want dat gaat eeuwig mee. Soms lijkt het waar te zijn: ik heb hun oude oven hier staan, en die wordt bijna dagelijks gebruikt.
Geen geld voor een auto, maar gewoon overal heen op de fiets en op de brommer. Mijn zus en ik achterop dan wel voorop in het kinderzitje. Ook op vakantie. Als we door de stad wandelden dan floot mijn vader een liedje.
Tussen de middag ging men samen (warm) eten. Vla uit een glazen fles schrapen met die slimme schraper.
Wat ik me herinner is het gevoel dat alles me in die tijd gaf. De positieve tijdgeest. Het was een gevoel dat alle Nederlanders unaniem aan iets moois bezig waren. Alles en iedereen wachtte een mooie toekomst.
De villa die ik van Lego bouwde rondom mijn Matchbox Mercedes 450SL Cabriolet zou er komen. Geen enkele twijfel.
Enigszins materialistisch in mijn geval, maar ook romantisch.

Na een jaar weg uit Nederland probeer ik nog eens van een afstand te bedenken wat er van gekomen is.
In mijn beleving is van die belofte van een prachtig Nederland weinig gekomen, wel in materialistische zin. Volgens mij is de verslapping en decadentie in begin 80 begonnen.
En wat is de Holland beleving van de jongeren van nu? Voelen die eenzelfde positieve energie als ik toen ?
In 1991 deed ik mee aan het uitgebreid jongerenonderzoek van buro Interview. Jongeren urenlang vragen stellen. Helaas voelen jongeren misschien wel iets maar kunnen dat niet plaatsen en uitspreken.
Ik op die leeftijd al helemaal niet. Maatschappijleer was niet mijn beste vak. Maar ik herinner me nog wel dat ik in 1980 op een vraag antwoordde, dat ik het onderwerp oorlog niet interessant vond, maar wel de strijd tussen islam en christenom die ik voorzag en die volgens mij in europa uitgevochten zou worden. De islam was toen helemaal geen item, en mijn opmerking ging verloren.

Denkend aan Holland zie je natuurlijk een groots, rijk en mooi land, waar elke Nederlander trots op is.
En als je me vraagt wat ik mis, dan kom ik nog altijd niet verder dan oliebollen, pepernoten etc. om het bij december te houden.
Dat NL zo anders werd dan ik in mijn kinderzitje verwachtte, wijd ik niet aan de komst van 'nieuwkomers'. Maar aan een groep Nederlanders. Ik word sjagrijnig van die hypocriete en valse linkse mensen in NL. En je komt ze daar overal tegen. Gelukkig niet hier.