Wel eens een gestresste Braziliaan gezien ?
Ik niet. En ik vermoed zelfs dat een Braziliaan niet gestresst kan worden.
Maar ze zijn wel continu aan het proberen om elkaar zover te krijgen.
Ik verbaas me wel eens dat dit land met zoveel bureaucratie en ambtenaren nog functioneert. En nu, na een jaar hier, ontdek ik dat het nog erger kan: Banken en bankwerknemers.
Probeer je het volgende voor te stellen. Je verkoopt een stukje grond, hebt met de aankoper een koopcontract geregeld en het luttele bedrag moet worden gefinancierd door 1 van de 2 banken die dat doen. Op naar de bank.
1. Je hebt een vijftal documenten nodig.
2. Voor elk document zijn weer 3 andere documenten nodig.
3. De instanties waar je die moet regelen zijn maar halve dagen open, en je moet vroeg in de rij gaan staan om nog aan de beurt te komen.
4. Men werkt maar een paar dagen per week, want in Brazilie hebben ze vooral feestdagen.
5. Een Braziliaan kan niet foutloos werken. Een document bevat tenminste 1 essentiele fout.
6. Een beetje instantie en bank heeft een hoofdkantoor in Sao Paulo. Daar kunnen door de baliemensen stukken heen gestuurd worden ter verificatie en aanvulling. Binnen een week zijn de stukken, inclusief aanvullende fouten, terug.
7. Zodra dit alles eindelijk geregeld en rond is, vertelt de bank dat er nog meer documenten nodig zijn.
8. Intussen ontdek je de vreemdste fouten op de interne documenten van de bank.
We gaan nu de 4de maand in met het stukje grond. Het huis dat we verkopen zit nog niet in die vergevorderde fase, maar het bankpersoneel geeft ons (en de kopers) dagelijks weer goede moed, met opbeurende woorden.
Uiteraard kunnen de Hollanders er ook wat van. Als je gaat emigreren moet je voor de belastingdienst een M-biljet invullen (kan niet electronisch). Dat is een 60 paginas tellend ding. Er zijn 15 boekjes bij met uitleg. Het M-biljet wordt je na emigratie toegestuurd, 1 voor mij en 1 voor Claudia. In ons geval kwamen ze niet aan. Met moeite lukte het Mark om M-biljetten te krijgen bij de belastingen in Amsterdam.
Ze willen o.a. de pensioen- en lijfrente situatie weten op moment van emigratie (eind 2006). Grappig is de reactie van Claudia's pensioenfonds op ons schriftelijk verzoek (midden 2007). Wegens achterstanden bij de overheden en de belastingen kunnen ze deze informatie niet verschaffen.
En dan zijn er nog de notarissen in NL. Zo snel en zo goedkoop als je een frietje regelt bij de Febo, regel je hier in een Braziliaans notariskantoor een officieel document of contract. Met stempels, zegels, alles erop en eraan. Bovendien hebben ze ook nog een archief van je handtekeningen. Geen 300 euro voor een koopcontract maar 10 euro.
Binnen een half uur, dus zo snel dat het personeel geen tijd heeft om fouten te maken.
Piet-Jan vertelde ons over de USA. Dat land met twee politieke partijen aan de goede kant van het midden. En waar men succesvol streeft naar een minimum aan centraal geregel en ambtenaren. Stuur Al Gore maar hierheen Piet-Jan. Hebben hier nog meer projecten voor hem.