Bic is nu een jaar en begint flink van zich te doen spreken. Ze vind dat ze alles mag, overal op en in mag, en ze is nergens bang voor, maar ze reageert positief op de klappen van ons, dus we hebben nog hoop. Tegenwoordig neemt ze Pingo en Nino mee op sleeptouw, tot in ons huis. Okkie heeft haar wel geaccepteerd, maar die andere twee zijn niet welkom.
Bic heeft de hor opengemaakt en Okkie geleerd dat je zo naar buiten kan. Okkie besloot vervolgens de hor opzij te duwen. Toen we die ontdekte ramen dicht deden kwam Okkie met een derde oplossing. De hor openkrabben. Okkie heeft bij de dierenarts vroeger een hok opengekregen, en in het vliegtuig ook, dus hij heeft een Houdini imago op te houden.
We zijn al lang niet meer op pad geweest, dus geen natuur verhalen en fotos. Ook hier op het terrein geen nieuws, behalve dat een huurder een kleine, vrolijke poedel heeft (type Tytwo van Pietjan en Giselle maar dan wit) die door de katten genegeerd wordt.
Helaas geen foto kunnen maken van een reuzenduizendpoot. Ik was met planken hout bezig en had grote leren handschoenen aan want ik zat op zoiets te wachten. Het enorme geschubde beest is razendsnel en heeft aan de achterzijde twee schorpioenen uitsteeksels. De tuinman wachte niet op een camera en doodde het onmiddellijk.
Nog wel nieuws over de kip die steeds van de buren over de muur fladdert en door de katten opgejaagd wordt. Vandaag heeft de familie van Claudia de kip panklaar gemaakt en smakelijk opgepeuzeld. Dat was niet voldoende inderdaad voor de 12 man hier aan tafel, dus maakte Claudia ook nog een volledige ham klaar.
