Brazilianen zijn heel erg anders. Het verschil met Europeanen is veel groter dan tussen Europeanen onderling.
Brazilianen hebben het vaak over de 1ste wereld. En dus beschouwen ze zichzelf als 3de wereld land. Ze schamen zich er niet voor want ze vinden zich een jong land dat nog maar net onafhankelijk is en een slavernij geschiedenis heeft.
Wat ons betreft mogen ze wat vaart zetten om hun achterstand in ambitie en professionaliteit in te halen. Ik vraag me al jaren af wat nu eigenlijk het probleem is. Onderstaand een 1ste analyse.
Hoezeer zet je je in voor een doel? En hou je het vol, want de motivatie kan gaandeweg dalen, door: Kans dat doel gehaald wordt. Tijd tot er iets bereikt wordt. Beloning. Wat is de houding van de omgeving.
En natuurlijk: wat is de inspanning? En de inspanning is absoluut, maar ook subjectief. Als je er zin in hebt, negeer je de inspanning. En omgekeerd. Dus wat is de tijdgeest / het klimaat ?
(wat ik nu ga zeggen is erg generaliserend, en ik ken vele uitzonderingen)
Brazilianen kunnen goed dromen. Ook kunnen ze hard werken voor hun gezin. En dat jaren volhouden. Maar ambitieus zijn ze niet. Doelen en normen stellen ze zo naar beneden bij.
Ze zijn dus niet lui, maar ze zijn wel opportunisten. Ze zijn gefocust op een snel en makkelijk resultaat. De paar Brazilianen die ambitieus zijn, zijn dat om rijk te worden.
In de regel kun je stellen: de Braziliaan vindt halverwege dat het mooi geweest is.
Waar hebben Brazilianen dat vandaan?
Portugal? Wie weleens in Zuid Spanje geweest is, weet dat de Moren en Spanjaarden gedreven waren en prachtige dingen maken/maakten. Gedetailleerd en met grote zorg afgewerkt. De Portugezen waren weliswaar de uitvinders van het varen naar onbekende bestemmingen, maar ze zijn niet zo vooruitstrevend.
En ze hebben zich niet laten beinvloeden door de vaklui naast de deur. Portugezen zijn qua handarbeid rommelkonten gebleven. Slordig en grofstoffellijk. (ik wil ter compensatie van dit negatieve natuurlijk wel vermelden dat Portugezen een aardige fles wijn weten te produceren)
Is het de indiaanse achtergrond? Van de indianen weet ik weinig goeds te zeggen. Volgens mij kloppen alle vooroordelen. De enige constructieve eigenschap die me te binnen schiet, is dat ze aardig weten om te gaan met de medicinale bestanddelen van bomen en planten.
Kortom, het beste van de Brazilianen komt toch van hun Afrikaanse achtergrond. Vrolijkheid, zang en dans, atletiek, handigheid, flexibiliteit, etc.
Wat zijn de consekwenties?
1. Dat ze halverwege klaar denken te zijn, zie je in alles terug. Kwaliteit is hier zoals je verwacht in een ontwikkelingsland. Maar er zijn uitzonderingen. En gek genoeg doet Europa daar soms nou net moeilijk over: vlees. De kwaliteit en de -controle erop, daar kan Europa zelf niet aan tippen.
2. Een gevolg van het opportunisme is de corruptie. Even snel en lekker makkelijk profiteren. En ze zijn christelijk? Dat lijkt maar zo. De meesten zijn eerder egoistisch en flexibel met normen.
3. Hun bureaucratie is voor mij een raadsel, want ze kunnen best slim organiseren. En vaak is hun bureaucratie eigenlijk een gevolg van de dingen correct willen doen, met communistische trekjes. De meeste regels hebben goede bedoelingen. En de ellenlange processen worden veroorzaakt door 1. slecht personeel want er is nou eenmaal weinig personeel met (school)nivo, dus veel fouten en veel beslissingen doorschuiven naar andere medewerker,en 2. door onwil en soms zelfs in combinatie met afgunst en 3. door mensen die vinden dat het je taak is als ambtenaar of bankmedewerker om op alle slakken zout te leggen.
Ik vind ze ook typisch eigenwijs. Geen slechte eigenschap en het pakt wel goed uit. Ze laten zich niet de les lezen door USA of Europa. En ze hebben het aids probleem voortvarend aangepakt, zonder zich te laten ringeloren door de octrooien van 1ste wereld fabrikanten.
En ik vind ze 1-dimensionaal denken, niet zo'n gunstige eigenschap. Ik, hier en nu. Ze denken niet aan straks. Ze denken aan zichzelf en zijn best asociaal. Maar soms kunnen ze onverwacht teamgeest tonen. Ze bouwen zo een feest.
Kortom: er is natuurlijk een balans, en hoewel we soms ten einde raad zijn met het gedoe in dit land, geloof ik dat het beter wordt.