Vriend Peter uit Pontalina heeft al maanden lang een uitgesproken last van de luidruchtige campagnes voor de gemeenteraadsverkiezing volgende week. Ik heb het in Pontalina gezien en gehoord, en ik kan je troosten Peter, het valt in het niets met wat die gekken hier in Palmas aan het doen zijn.
Ik heb vanmiddag even wat fotos gemaakt en een filmpje. Op de foto zie je hoe autos helemaal volgeplakt worden met stickers. Dit hebben we zelf 8 jaar geleden ook eens gedaan omdat wij vanwege belangen enige politieke steun nodig hadden. Nu zijn we ongestickerd.
We hebben de drie burgemeesterskandidaten ontmoet en weten uiteraard hun verhaal en achtergronden, en Claudia heeft een uitgesproken mening, maar we hebben een bar.
Op deze foto zie je dat men het niet voldoende vindt om honderden kleine geluidswagens in te zetten, maar men regelt hele vrachtwagens die als geluidsbox zijn omgebouwd en normaal bij carnaval dienst doen. Overigens maken de kleinere wagens irritanter lawaai.
Omdat de 3 kandidaten nog altijd nek aan nek gaan trekken ze alle fondsen open en gooien er nog even een paar miljoen tegen aan. Helemaal maf.
Door Lula is er iets veranderd. Lula heeft allerlei regels gesteld aan de campagnes. Vroeger werd het geld uitgegeven aan feesten en kadoos. Nu mag dat niet en er is toezicht: als kandidaat A ziet dat kandidaat B sjoemelt, en hij kan dat bewijzen, dan volgt een flinke financiele bestraffing. Er zijn regels wanneer de campagne begint. Er mogen dan geen kadoos gegeven worden aan de bevolking, zoals campagne Tshirts of eten tijdens bijeenkomsten en feesten. Dat zou omkoping zijn. De zittende burgemeester, die meestal herkozen wil worden, mag in een periode voor de verkiezing niet aanwezig zijn bij de oplevering van projecten. Dat zou oneerlijke media-aandacht zijn. Veel projecten liggen nu al een half jaar stil. Maar het geld gaat nog altijd op aan lawaai en publiciteit, betaling van de media, kopen van stemmen, kopen van meelopers, etc. En fondsen zijn er in overvloed dankzij ondernemers en andere geinteresseerden die later hun voordeel doen.
Verder op de fotos: Uiteraard oneindig veel vlaggen uit auto's, op motoren en langs de weg. Mensen worden daarvoor betaald. Er wordt al geklaagd dat er personeelsproblemen zijn, omdat er geschnabbeld wordt. Om nog meer aandacht te trekken cirkelt een vliegtuigje boven de verkeerspleinen.
Vlaggen is een typisch gebruik bij campagnes. In sommige dorpjes heeft elk huis een hoge vlaggemast met een vlag in de kleur van de partij die het gezin aanhangt. Van een afstandje is te tellen welke partij er goed voorstaat.
Volgens buitenstaanders is de gekte typisch voor hier. Inderdaad heb ik in de grote stad Goiania weinig van verkiezingen gemerkt. Op Goiania TV zag ik wel uitzendingen met mensen die eruit zagen als varkenshoeders, die vertelden dat ze het beste met de wereld voor hadden en daarom verkozen moesten worden. Op straat was niets te merken.
De deelstaat Tocantins heeft zich 20 jaar geleden afgescheiden van Goias, na 200 jaar strijd (geheel terecht want tot die tijd werd geen cent in deze contreien geinvesteerd en was er niet eens een asfaltweg). Als ik Claudia's verhalen hoor en haar familie meemaak, dan denk ik dat deze deelstaat gewoon al honderden jaren erg fanatiek is. Bij Claudia zit het ook in het bloed.
Opvallend is ook dat de kandidaten voor burgemeester en wethouders in Palmas (en zover ik kan oordelen in heel deze deelstaat Tocantins) niet alleen een goede babbel hebben, maar ook jong zijn en er goed tot erg goed uitzien. Google maar eens op Marcelo Lelis of Cirlene Pugliesi.
We waren vandaag weer in een vinylbedrukkerij, want onze ijsco-poster is gestolen en we hebben een nwe laten maken. Zal mijn ontwerp nog wel eens laten zien. Er zijn in Palmas een 20tal van die drukkerijen en deze maanden draaien ze overuren vanwege de banners en de auto stickers. Ze verkopen het als pakket: Kit Politica. Voor een paar honderd real wordt je auto gedaan. Men doet het om iets geregeld te krijgen, nu of later. Of omdat het goed is voor de carriere.
Als je de enorme rollen vinyl ziet die erdoorheen gejaagd worden dan schrik je wel. Je hoeft geen milieuactivist te zijn om in te zien dat volgende week, na de verkiezing, een enorme berg afval ergens de natuur in wordt geworpen. En je beseft natuurlijk ook dat deze vele miljoenen de komende jaren teruggepakt gaan worden uit het gemeentebudget.