Ik heb het altijd over de sigarenclub, maar eigenlijk heet het Confraria do Charutos. Een broederschap dus. Het zijn gezellige, ontwikkelde, welwillende mensen die elkaar graag met raad en daad bijstaan.
De dames regelen zo nu en dan een bezoekje aan de bar. Claudia zorgt dan dat er iets anders op tafel komt dan spiezen. Dit keer regelde een van de dames een Cocktail voor 30 gasten bij iemand thuis. Cocktail is hier de naam voor een borrel met buffet-eten en hapjes. Ik noem het een deli-catering. Claudia nodigde haar kookvriendin/partner Linda uit Goiania uit om mee te helpen. Zo waren ze zaterdag de hele dag bezig en 's avonds werd alles met Grover gebracht en daar in de keuken afgemaakt. Twee dagen inkopen en regelen ging vooraf. Want er moeten natuurlijk ook tafels, tafelkleden, borden etc komen.
Het was een succes. Vooraf: zelfgebakken olijfbrood met tapenade, focaccia, verse pitabroodjes met ovengedroogde italiaanse spek en sla, perzik met parmaham, dan Kipfilet met sinaasappel, Geitenham met munt en peterselie, Varken met honing en rozemarijn, en Tabouleh. Desserts: Tiramisu (gelukt!), Tarte Tatin, Meloenbolletjes in perzikcreme, en ik zal wel van alles vergeten zijn.
De dames hebben foto's gemaakt met de Canon waar een instelknop op zit speciaal voor vrouwen, maar Canon heeft ze overschat (of onderschat?). Helaas geen fotos deze blog.
Hoewel Braziliaans eten eenvoudig is, moet je bedenken dat een grote groep welgestelden weet wat lekker is. Ze zitten veel in Sao Paulo en reizen veel internationaal. Wat moet je dus koken?
Als uitgesproken liefhebbers van de Italiaanse keuken, houden wij ons zoveel mogelijk aan de regel dat de kwaliteit van het kookresultaat bepaald wordt door de kwaliteit van de ingredienten. De Italiaanse keuken is typisch een lichte keuken. Weinig kruiden, niet veel ingredienten bij elkaar, en weinig vet. In ontrast met de Parijse keuken. De Braziliaanse keuken is niet complex. Er worden weinig ingewikkelde creaties bedacht, en het aantal gebruikte producten is minimaal. In Midden- en Noord-Brazilie worden veel kruiden gebruikt. Standaard wordt er eerst knoflook gebakken en er worden veel zout en kruiden toegevoegd. Het schijnt dat indianen zo veel kruiden gebruiken dat ze er zelf door gaan stinken.
Vriendin Linda heeft lang in het buitenland gewoond en doet nu al jaren chique catering voor de bon ton in Goiania. Zij weet dus wat kan. En de klant was in dit geval erg tevreden. Nu maar hopen dat een vervolg komt.
In deze culinaire blog kan ik nog wel even de laatste experimenten vermelden.
Mijn zelfgemaakte zuurkool begint er echt naar te ruiken. Jammer dat opslagruimtes van 20 graden hier niet bestaan. Het verzuren schiet niet op in de koelkast en het is al winter (in NL, maar hier is het sinds vandaag ook onder de 30).
Chilisaus hebben ze hier niet, maar ik heb een geweldige gemaakt met o.a. koriander. Mijn mango chutney is helemaal af.
Mijn flan met Jaca fruit gaat erop lijken. Jaca heb ik al eens eerder besproken. Ruikt erg sterk naar flamoes, zodat ik het dessert Flan Flamoes ga noemen. Geen karamel maar kardemom saus.
Vandaag ben ik bezig met koekjes te bakken zonder boter en suiker. Knapperig worden ze niet, maar ze zijn net eetbaar. Amerikaans recept dus met pompoen (koken en dan pureren). En met speculaaskruiden. Dat zijn 6 specerijen bij elkaar. Zojuist gemaakt, erg grappig hoe die 6 op elkaar inwerken. Die gezonde koekjes zijn nodig want ik ben afgelopen maand 3kg aangekomen.