Kleine wereld, grote stad

Iedereen ontmoet wel eens een kennis op een onverwachte plek op een onverwacht moment.
We hebben zelfs wel eens een dubbele ontmoeting gehad. In het vliegtuig zat Claudia naast een vrouw die de vriendin bleek van de man naast wie ik 2 weken later naar Brazilie reisde. Dat is al waanzinnig toevallig, maar het werd nog gekker. We kwamen pas achter dit toeval toen we ze later ontmoetten op een markt in een piepklein dorpje. We keken elkaar allemaal stomverbaasd aan na de begroeting. De kans dat zoiets gebeurt is zo klein dat je bijna niet meer in toeval gelooft.
Onlangs hebben we weer een nieuwe toevalligheid. Onze vriend Ronaldo de asfaltboer wil de grootste en technologisch meest geavanceerde van Brazilie worden. Daarom zocht ie de meest geavanceerde ter wereld op. Dat is firma Ooms (jullie, lezers van deze blog, rijden dagelijks op hun asfalt en landen erop want ook Schiphol is door hun gedaan, net zoals ik dagelijks rij op het asfalt van Ronaldo en ons vliegveld hier is door hem gelegd).
Hij schreef een brief naar Ooms en kreeg een brief terug van één van de bazen. Aan mij kwam nu het verzoek om het contact echt op gang te brengen. Ik ging graag in op dat verzoek, toen ik zag dat de betreffende baas een jeugdvriend/ buurjongen/ voetbalteamgenoot is, die ik 24 jaar niet meer gezien heb (hij heeft ook Delft gedaan en zelfde societeit, maar hij lag 2 jaar voor dus ik had daar al geen contact meer). Zijn moeder woont nog altijd naast mijn ouders en hij woont ook in Hoorn.
Inmiddels hebben we het project een stuk verder. De jeugdvriend, Richard, heeft ons deze week hier bezocht. En we zijn met asfaltboer Ronaldo naar Sao Paulo gegaan. Het gaat erop lijken dat de boel op gang komt. Einddoel is de bouw van een nieuwe asfaltfabriek waarin een betere kwaliteit asfalt gemaakt kan worden. Er ligt een strakke planning, en de volgende stap is een haalbaarheidsstudie. Spannend, ook voor mij.
Deze week was een week van mensen ontmoeten en organisaties bezoeken. Ik zal de lezer er niet mee vermoeien.
Richard heeft nog wel altijd contact met onze toenmalige vriendengroep in Hoorn en ik vond het geweldig om de recente verhalen te horen.
Fotos: op de foto met drie mannen zie je mij tussen Ronaldo en Richard. De foto met de monitoren: dit is controle kamer van een tolweg voor de hulpdiensten. De videobeelden van vele camera's worden door computers live geanaliseerd. Als voertuigen afwijkende snelheden of routes hebben komt het op het hoofdscherm. Ze bewaren videos en lieten ons de ongelukken in tunnels zien. Bizar om te zien hoe chauffeurs van auto's en motoren in slaap vallen en in een tunnel tegen de wand rijden.
We hebben een paar dagen in São Paulo rondgetoerd. Ik vind het letterlijk en figuurlijk een wereldstad. Bruisend, leuk, origineel, modern, indrukwekkend. We verbleven in een chique hotel op Avenida Paulista, dat is de Wallstreet van Zuid-Amerika. Vandaar uit was het uitstekend om de stad te verkennen, lekker te eten, en leuk uit te gaan. Ik heb mezelf beloofd hier zo vaak te komen als mogelijk.