Even een aanvulling op de blog, want afgelopen dagen waren illustratief voor het kopje 'borrelkring'.
Brazilianen zijn grootmeesters in het netwerken. Ze babbelen makkelijk met iedereen, maken grapjes, en hebben een olifanten geheugen voor namen.
Vrijdagavond ging ik even naar de markt in het centrum om een pastel of kibe te eten met Tutti en Chicão, want een markt is hier ook een eetcentrum. Naast een markt met stalletjes zoals wij die in NL kennen, is er een overdekt gedeelte over twee etages waar je kan snacken bij een 20tal snackbars met terras.
Tutti is baas van tv station Bandeirante en woont hier een jaar. Hij is expert netwerken. Stapt op iedereen af. Binnen een jaar kent hij duizenden mensen bij naam en antecedenten. Visistekaartjes doen ze hier niet aan. Wel zo nu en dan telefoonnummers uitwisselen. Maar om met iemand in contact te komen is een Braziliaan meestal maar één enkele vriend of kennis verwijderd van de juiste persoon, omdat iedereen iedereen kent. Chicão heeft vanaf het begin in Palmas gewoont, doet qua netwerken nauwelijks voor Tutti onder, en kent natuurlijk iedereen.
Dus op de markt aangekomen, groeide de groep kennissen om ons heen, en zaten we tussen allerlei bekenden te eten. Ik heb de 6 die mij voorgesteld werden na een korte babbel vergeten.
We liepen terug via enkele chique bars. Weer 3 nwe mensen gesproken, zou ze niet meer herkennen.
Ik hoorde dat er een extra sigarenavond was ingelast in de Bistro (tuin-restaurant en vaste plek voor Palmas jetset), inclusief eega's. Men dacht dat ik met Claudia mee was naar haar geboortestad, en men had me niet uitgenodigd. Maar goed, ik was er toch.
Zoals de sigarenclub er wekelijks zit, zo zit er dagelijks een groepje homo's in de Bistro. Bekende lui en ik ken er een 5tal en ontmoette 5 nieuwe. Ook weer direct vergeten.
De sigarenmensen ontmoetten elkaar op zaterdagochtend weer, maar ik bedankte. Wel ging ik vroeg in de avond op pad met dezelfde heren naar een defilé in resort Polinesia
We hadden vrijkaartjes gekregen van een paar meisjes in de Bistro. De modeshow , zomer- en badkleding, was perfect georganiseerd door de kledingwinkels van Palmas. De 20 modellen waren gewone meisjes, opgetrommeld via klanten van de winkels. De modellen waren prachtig, en met perfecte lichamen zoals veel Braziliaanse dames, maar ik was ook onder de indruk van de dames in het publiek. En ik moet de stad even een pluimpje geven, want qua aantrekkelijkheid van de vrouwen is Palmas echt de top, en kan wedijveren met Rio. Wat veel meehelpt is dat de stad een echte import stad is uit het hele land, dus de varieteit is maximaal.
Goed, ik genoot van Polinesia, het uitzicht en mijn cocktail, en ik kende een tiental mensen tussen het publiek. Dat verdubbelde naast Tutti en Chicao. En zo kregen we weer vrijkaartjes voor een partijtje later op de avond. Een feest georganiseerd door de club van magistraten van Tocantins. Ter ere van een concours. Ik ga dat later wel eens uitleggen wat dat is. Affijn, wij waren behoorlijk underdressed, waren te laat en alle tafels en stoelen waren bezet, maar het was toch vermakelijk. De (aankomend) rechters zijn leuke lui. Het feest deed me een beetje denken aan een feest op de corps societeit. Zelfde brutale koppen ook. Goeie band, er werd veel gedanst. Ik ken een stuk of wat rechters via de sigarenclub, maar babbelen was voor mij onmogelijk vanwege de harde muziek en mijn slechte Portugees. 
Uiteraard toch weer voorgesteld aan heel veel mensen die ik meteen weer vergat.
Nou, tel maar op. Ik vergeet dus vrijwel iedereen na de kennismaking, maar er blijft toch iets hangen. Wel genant dat regelmatig mensen ons groeten, en wij geen idee hebben wie het zijn. Maar het zal ons vast vergeven worden.
In Amsterdam kun je 15 jaar wonen en zelden een bekende tegen komen, hier kan ik geen plek binnenlopen zonder bekende tegen te komen. Dat dorpse gevoel in een stad is leuk.
We hadden vrijkaartjes gekregen van een paar meisjes in de Bistro. De modeshow , zomer- en badkleding, was perfect georganiseerd door de kledingwinkels van Palmas. De 20 modellen waren gewone meisjes, opgetrommeld via klanten van de winkels. De modellen waren prachtig, en met perfecte lichamen zoals veel Braziliaanse dames, maar ik was ook onder de indruk van de dames in het publiek. En ik moet de stad even een pluimpje geven, want qua aantrekkelijkheid van de vrouwen is Palmas echt de top, en kan wedijveren met Rio. Wat veel meehelpt is dat de stad een echte import stad is uit het hele land, dus de varieteit is maximaal.
Goed, ik genoot van Polinesia, het uitzicht en mijn cocktail, en ik kende een tiental mensen tussen het publiek. Dat verdubbelde naast Tutti en Chicao. En zo kregen we weer vrijkaartjes voor een partijtje later op de avond. Een feest georganiseerd door de club van magistraten van Tocantins. Ter ere van een concours. Ik ga dat later wel eens uitleggen wat dat is. Affijn, wij waren behoorlijk underdressed, waren te laat en alle tafels en stoelen waren bezet, maar het was toch vermakelijk. De (aankomend) rechters zijn leuke lui. Het feest deed me een beetje denken aan een feest op de corps societeit. Zelfde brutale koppen ook. Goeie band, er werd veel gedanst. Ik ken een stuk of wat rechters via de sigarenclub, maar babbelen was voor mij onmogelijk vanwege de harde muziek en mijn slechte Portugees. 
Uiteraard toch weer voorgesteld aan heel veel mensen die ik meteen weer vergat.