De zon komt op, maar blijft half achter de wolken zodat de temperatuur heerlijk is. Een zacht windje waait over de ontbijttafel op de achterveranda. Je hoort alleen de kolibri in de bloemen naast de tafel. Dit is een zwitserleven gevoel. Daar zijn Claudia en ik het helemaal over eens. Een zwitserleven gevoel komt niet vanzelf, die moet je ensceneren, al doe je dat niet bewust. Net zoals de kolibri daar niet geweest was, als we niet díe bloemen in die grond op die plek hadden gezet. Een zwitserleven gevoel kun je overal ter wereld hebben. Als je maar de rust hebt om het te beleven, en de zin hebt om het te creëren.
Gelukkig dat Claudia zich na haar reis naar Nederland nu een stuk positiever voelt in Brazilie. De gestresste drukte van Nederland viel haar tegen. Het lijkt wel of ze nu het relaxte Palmas kan accepteren. Lees ook het volgende: Brazil: Probably the Best Country in the World to Live In
Borrelkring Claudia heeft voor veel beroemde Nederlanders gekookt: Willem en Maxima; Jeroen Krabbe, Renee Soutendijk, Moskovits, vaste klant Wellink; Johannes van Dam, etc Maar de enigen met wie ze wel eens een borrel heeft kunnen drinken was Chris Zeegers en Beau van Erven Dorens. Ik denk dat het veel over Brazilie zegt, dat onze borrelkring hier schijnbaar onbeperkt is. Kringetjes en kliekjes zijn hier veel minder strikt. En er zijn veeeeel meer gezellige borrels. De gouverneur kent ons, net als de burgemeester van Palmas. Ondenkbaar in Amsterdam of zelfs Diemen. Ik zou geen feestje of borrel weten waar ik Diemens burgervader tegen zou (willen) komen. Daar komt bij dat Palmas klein is, maar toch alles heeft: media, ministeries, rechtbank, hoofdkantoren, distributiecentra voor heel Brazilie (o.a. wine.com.br) etc. Je cirkelt de hele dag om elkaar heen. Alle bankdirecteuren en mediadirecteuren in Palmas kennen Claudia. Grote zakenmensen, horecamensen, politici, rechters, etc. Het heeft hier iets compacts. Alles loopt door elkaar. Op borrels kom je elkaar steeds weer tegen, ook de bobo's. Door een borrel kwam ik per ongeluk even op tv. Lokaal. Het werd door vrienden gezien, en de volgende dag vertelt iemand je het. Lekker dorps. En de sigarenclub, wat bof ik dat ie bestaat, gaat ook gewoon door.
Okkie Heeft zijn dagpatroon vastgelegd: van 06:00 - 12:00 en 18:00 - 24:00 actief. Een vroege start maar verder ideaal. Vanwege dat 06:00 denken we aan een katteluikje. Is wel heel vroeg elke ochtend om de deur voor de kat open te doen. (ja dat moet, want na 3x miauwen begint ie aan het bed te krabben). Hij gaat dan zijn behoefte doen in de tuin van de buren. In de actieve periode doet ie met alles mee: tuinieren, eten, siesta, op veranda zitten met bezoek, administratie, etc. Voor de rest ligt ie in de slaapkamer. Als het erg warm is op de plavuizen onder ons bed. Zijn territorium is nog altijd binnen de muren van het terrein en hij heeft geen interesse om te zien wat er buiten gebeurt. Hij heeft gelukkig ook geen interesse om kennis te maken met alle insecten en reptielen hier, uitgezonderd vlindertjes, terwijl Braziliaanse katten beslist alles uitroeien. Wel heeft hij ons onlangs gewezen op een vogelspin die door onze slaapkamer wandelde. Okkie heeft met succes geprotesteerd tegen een katteluik in de nieuwe hordeur. Er zit nu gewoon een gat onderin de hordeur.
Weer en tuin Het regenseizoen is begonnen. Door el niño hebben we dit jaar een korte droge periode. Maar het is wel erg lang bloedheet geweest. Hoge energie rekeningen omdat de airco veel aanstaat. Zoals al eerder gezegd is het probleem niet de temperatuur die zelden boven de 38 komt. Het is de warmte straling. En niet alleen de zon straalt overal doorheen, maar alle materiaal is heet en straalt. Op dagen dat het niet waait zou ik het niet volhouden zonder ventilator of airco. De tuin is mooier dan ooit. Uiteraard, want er wordt hard aan gewerkt. Joao de tuinman is hier elke maandag en vrijdag. Komende maanden gaan er weer 100 nwe bomen de grond in. De stekken staan klaar. De namen weet ik er niet van. De tuinman grotendeels wel. Met alle onkosten is de tuin eigenlijk veel te duur voor ons. Maar velen kunnen ervan genieten en hoe meer groen om je heen hoe koeler het is en hoe minder de grond uitdroogt. Ik heb niet de illusie dat deze kostenpost minder wordt. Hoe meer je creeert hoe meer onderhoud je hebt. Op de foto mijn favoriete vrucht van dit moment: de caju (cashew). Deze regio barst van deze bomen. Maar de grootste en lekkerste caju staat toevallig in mijn tuin. Caju-sap lijkt op appelsap, de schil op een appel en het vruchtvlees lijkt op een latex spons, volgezogen met sap. Hier wordt het sap gemaakt door hem in de blender te gooien en dan te zeven. Het sap is dan troebel en lang niet zo lekker. Het lekkerst is om er gewoon in te bijten. De spons is te taai om er een stuk af te bijten, maar laat meteen het sap los. Je zou de vrucht eigenlijk in een pers moeten doen.
Palmas Erg prettig om tussen Brazilianen te verkeren. Zeker hier, waar de sfeer relaxed is, waar de stad mooi, veilig en ruim is, en waar we veel contact met veel leuke vrienden hebben. Maar we kunnen ons ook behoorlijk storen aan de mentaliteit hier. Die heeft o.a. de corruptie tot gevolg.
Politiek Het lijkt wel of in NL de politiek weer leeft. Dat lijkt, omdat de media zijn best doet. Aangewakkerd door figuren als Pim en Geert. Hier praat iedereen elke dag over politiek. Vooral op regionaal nivo. Landspolitiek is ver weg. Maar een fraai onderwerp is het niet. Door de corrupte politici hier staat de ontwikkeling al een jaar of 6 stil, in deze gloednieuwe en eens zo wervelende regio. Vorige maand is er iets bijzonders gebeurd. De gouverneur is afgezet. Siqueira Campos (de 1ste gouverneur van Tocantins en oprichter ervan) heeft een rechtzaak gewonnen tegen hem, met de beschuldiging dat hij oneerlijk gewonnen had. Maar de regeerperiode is al bijna voorbij. Nog maar 1 van de vier jaar te gaan. De kamervoorzitter is nu als gouverneur aangesteld (volgens Claudia heeft een bandiet de dief vervangen). En de race is begonnen voor 2010. Het democratische systeem van hier spoort niet met de Braziliaanse mentaliteit, en corruptie is het resultaat. Aangezien democratie heiligverklaard is zal het systeem niet veranderen. En de mentaliteit is diep verankerd, en verandert m.i. niet. Brazilie zal nog meer welvaart krijgen, maar de maatschappelijke desorganisatie zal blijven. De doorsnee Braziliaan is van nature erg egocentrisch en asociaal, en de succesvolste is gewetenloos. Hoe gezellig, aardig en vriendelijk hij ook is in de omgang. Vanwege die houding die op eigen voordeel gericht is, heeft ie ook weinig politieke visie op de toekomst. Hij kan niet denken aan anderen of algemeen belang. Hij is geen teamspeler. Partij programma's kent niemand. De persoon met het meeste omkoopgeld, en de populairste babbel, die wint. Waar hij voor staat, zo hij al ergens voor staat, telt niet. Van onze vrienden uit Sao Paulo weet ik dat het daar iets beter is dan hier in midden Brazilie. Zij hopen dat betere scholing Brazilie veel gaat helpen. Als Europeaan en hier 3 jaar wonend ben ik geneigd te denken dat de problemen in de aard van het beestje zitten. De vos verliest zijn haren, maar niet zijn streken.
Mentaliteit Bovenstaande klinkt somber, maar ga hier maar eens aan de slag en je zal het ondervinden. Toen ik Claudia vroeg over voor en nadelen van Brazilie kwam de mentaliteit hier veelvuldig naar voren: Gemakzuchtig; Geen rekening houden met anderen; Onbetrouwbaar; Slordig. Ik probeer nog altijd de Braziliaan te begrijpen (lees ook Things you wanted to know... and will never know! ). En let wel, ik heb het niet over de ontwikkelde en bereisde Braziliaan. Die zijn idem Europeanen, alleen leuker en gezelliger. Het klinkt gek, maar velen die de dienst uitmaken hier, hebben geen opleiding en zijn niet bereisd. Zelfs Lula. Deze week dacht ik over de Braziliaan en de risico-analyse, die elke manager zou moeten maken als ie belangrijke projecten start. Bij die analyse maak je onderscheid tussen kans (% dat het gebeurt) en schade (als het gebeurt, wat hebben we dan). Brazilianen zien alles positief in. De kans dat het mis gaat is uitgesloten. En de schade ? Daar kan hij niet op antwoorden. Hij is geen 'verbeelder'. En een voorstelling maken, van iets wat misschien gaat gebeuren kan hij niet. En dan nog een negatieve voorstelling maken ook ? Uitgesloten. Doemscenarios bestaan hier niet. Als je dit in gedachten houdt, snap je veel meer. Dat een klus niet wordt voorbereid, dat je niet wordt gewaarschuwd voor gevaren, dat een directeur elke business opportunity aanvaardt zonder blikken of blozen, dat een vakman aan de slag gaat terwijl je hem voorspeld hebt wat er mis zal gaan, etc. Binnen een half jaar wonen hier, heb je al de neiging een boek te gaan schrijven over die wonderlijke mentaliteit. Ik heb deze week een bedrijfsanalyse gelezen van het succesvolle asfaltbedrijf Nacional, en dat was kort nadat ik er een week vertoefd had. Uitgevoerd door een onderzoeksburo. Het waren 10 pagina's die precies opsomden wat er mis was, en waar ik me helemaal in kon vinden. Typisch allemaal gerelateerd aan de mentaliteit.
Palmas groot? Nee. Of toch? Jazeker, qua oppervlak wel. Om een indruk te krijgen: 3x Goiania, 10x Amsterdam, 1,5x provincie Utrecht. Het grenst 54km aan het meer. Maar blijkbaar moet het nog groter: Toen ik vorige maand een stukje grond wilde kopen aan de overkant van het meer (let wel: 15km van Palmas en aan de overkant is het een andere gemeente !), leek me dat probleemloos. Maar voor de zekerheid stond ik om 4 uur op om naar de makelaarsmeeting op de locatie te gaan. Om 5 uur hadden de 30 makelaars een volgorde bepaald wie van hun als eerste mocht kopen voor hun klanten. Het ging om een boerderij die in een 1000 bouwkavels verdeeld was. Ik wilde 1 van de 30 stukjes langs de hoofdweg. Gelukkig kon ik me, als enig aanwezige klant, bij makelaar 5 inschrijven. Om 8uur ging de verkoop van start. Na 5 minuten kwam de mededeling dat alles al verkocht was. Nou moe. En ik dan? Iemand had gewoon alles gekocht... Tja, wie geld heeft moet investeren in de booming steden van Brazilie. Hier in de buurt zijn dat Palmas, Marabá (in Pará) en Magalhaes (in Bahía). In 1997 waren de bouwkavels hier in Palmas 800 real, en vandaag is de goedkoopste 35.000 real. En het eind is niet in zicht.
Crisis De Braziliaanse banken deden niet mee aan de luchthandel van de Amerikanen en Europeanen, en ze draaien uitstekend. Brazilie heeft geld genoeg. Daarom heeft de regering besloten om de banken garanties te geven. Het is nu heel makkelijk om hier geld te lening voor aankoop van een auto of huis. Dat is één van de redenen waarom de grondprijs gestegen is. De vraag is toegenomen. Wat onveranderd blijft is de hoge prijs van voorzieningen hier. Energie, telefoon, alles is schrikbarend duur. Wil je een bankrekening bij de Bradesco en ook een pinpas? En een creditcard? Dat kost je 300 real per jaar. Een mobielabonnement kost een vast bedrag per maand. Daarvoor krijg je geen gratis belminuten zoals wij dachten. Je krijgt belminuten voor een gereduceerd tarief, die enkele malen hoger zijn dan Europese tarieven. Hoe kan een Braziliaan dat allemaal betalen vragen we ons af. Wij betalen 200 real per maand aan mobiel, zonder te bellen. Internet kost ons 150 per maand, en de snelheid is die van 10 jaar terug. Onze energierekening is het dubbele van NL, maar dat is logisch ivm electrische douche en airco. Gelukkig gebruiken we geen gas, alleen voor het koken. Dat is 40 real per gasfles, waar we een jaar mee doen (oma 1 per maand !!). Ziektekosten zijn vergelijkbaar als NL, maar relatief duurder. Wegenbelasting is duurder. Alle luxe artikelen zijn hier duurder. Kleding. Electronica. etc. Wij hebben nu een meevaller. In Palmas is net een Carrefour groothandel gestart hier vlak in de buurt en binnenkort opent de Makro. Dat scheelt een hoop. Vooral voor de bar is dat een enorme meevaller.
Business Die bestaat nog steeds uit onderdak bieden aan 15 families en het dagelijks avondeten geven aan 100 mensen. Op de foto het opknappen van een huis. Het afplakken van de raampjes, alvorens te verven met verfspuit, is veel werk. Met dank aan de FHM’s van Dick. De bar draait nog steeds prima. Claudia werkt er zo nu en dan een avondje. Aanpassingen zijn niet gepland. Menu is onveranderd. Grootste verbetering is de nieuwe ober. Hij is professioneel. Een verademing voor wat er tot nu toe rondliep. Ziet er goed uit (echt als ober gekleed), babbelt makkelijk, is snel, vriendelijk, komt elke 5 minuten langs, etc. Aanwinst is ook de nieuwe keukenhulp. Waar ik ook blij mee ben is de muziek. Eindelijk wordt mijn muziekselectie gedraaid. Niet voor niets een half jaar aan gewerkt.
Muziek en film Mark vroeg onlangs of ik nog nwe dingen heb gevonden. Ik heb laatst nog even gezocht op de pc van vriend Chicao. Hij heeft een muziekcollectie van 5.000 cd's op de pc. Veelal Braziliaans en daar ben ik nog steeds geen fan van. Uitgezonderd wat ik al eens op de blog heb laten horen. Toch wat muzieknieuws deze week. (zie clips onderin) Ik weet nog hoe Adam Curry (Countdown) NL liet kennismaken met Madonna, en de virgin clip liet zien. Ik vond het geweldig. Onbegrijpelijk dat het niet meteen insloeg, maar nog lang duurde. En dan radio-DJ Claudia, jeweetwel die van de iets pittigere muziek, die Tatu draaide. Wat heb ik op internet gezocht om uit te vinden over die tattoo, want nog helemaal onbekend en ik wist niet hoe je het schreef. En dan Sarah. Was ik ook meteen helemaal weg van. Weer overtuigd dat het de wereld ging veroveren. Lekkere dance muziek, mooie sexy meid, goeie clips, etc. Maar mooi niet. Deze week eindelijk haar cd te pakken gekregen. Het is nu 9 jaar later of zo. Sarah Geels zingt nu bij een coverband die Tourdefunk heet. Ik ben één van de velen die zich erover verbaast. Is het omdat het knollebollenland NL is ? En omdat ze in het Nederlands zingt? Klik op menu rechts voor filmpjes. Ander muzieknieuws: Vorige week de heel aardige Duitse film Barfuss gekeken, en we vonden de muziek erg goed. Gemaakt door drie Duitse componisten. Hun muziek voor de film Der Rote Baron (aanrader !) moet je eigenlijk niet apart luisteren, want hoort echt bij de beelden. Is bovendien 1 van mijn favoriete pc games: the red ace squadron. Wás een favoriet. Na lang oefenen dacht ik aardig te kunnen vliegen. Echter, zodra online met vooral Engelse tegenspelers, werd ik steevast direct uit de lucht geschoten...
Reizen We hebben nog geen verslag gedaan van onze Europa reis. Maar de fotos op Picasa moeten het maar vertellen. Erg leuke vakantie en we zullen proberen het in 2010 te herhalen, met tussenstop in Rome. Voor mensen die niets liever doen dan reizen, zijn we niet veel op stap. Het enige recente uitje was een lang weekend Jalapão met Grover. Zie Picasa. Grover had geen moeite met Jalapão. Behalve met het stof dat het slot van de achterdeur blokkeerde en maakte dat die niet dichtkon. Demonteren, reinigen met brandstof, beetje motorolie erin, en weer verder. Op de foto de bruiloft van 1 van de knappe dochters van tuinman João. Ze wilden persé Grover als trouwauto.
Barfuss:
Der Rote Baron trailer :
Keinohrhasen soundtrack (A Rainy Day In Vancouver) :
Okkie
Weer en tuin
Op de foto mijn favoriete vrucht van dit moment: de caju (cashew). Deze regio barst van deze bomen. Maar de grootste en lekkerste caju staat toevallig in mijn tuin. Caju-sap lijkt op appelsap, de schil op een appel en het vruchtvlees lijkt op een latex spons, volgezogen met sap. Hier wordt het sap gemaakt door hem in de blender te gooien en dan te zeven. Het sap is dan troebel en lang niet zo lekker. Het lekkerst is om er gewoon in te bijten. De spons is te taai om er een stuk af te bijten, maar laat meteen het sap los. Je zou de vrucht eigenlijk in een pers moeten doen.
Palmas groot?
Op de foto het opknappen van een huis. Het afplakken van de raampjes, alvorens te verven met verfspuit, is veel werk. Met dank aan de FHM’s van Dick.
Grootste verbetering is de nieuwe ober. Hij is professioneel. Een verademing voor wat er tot nu toe rondliep. Ziet er goed uit (echt als ober gekleed), babbelt makkelijk, is snel, vriendelijk, komt elke 5 minuten langs, etc. Aanwinst is ook de nieuwe keukenhulp.
Reizen