De muur

De muur is nog niet klaar. Hij/zij moet nog geverfd worden. Oh, het is een hij, verteld van Dale.
En dat verven stellen we nog even uit. Het gaat pas in october regenen. Voor die tijd gaan we hem impregneren.
Maar omdat er zoveel gezeurd is over fotos, hierbij dan een posting alleen over de muur.
Wetenswaardigheden:
We hebben 100 zakken cement á 50kg gebruikt en 30m3 zand (2/3 grof en 1/3 fijn). Ik schat ruwweg dat de stucker 70.000 kg materiaal via een spatel en een polsbeweging tegen de muur heeft gegooid. Dat is 1000x z'n eigen gewicht. Via een polsbeweging dus. Ik heb hem niet horen klagen over een tennisarm of muisarm. Wel over z'n rug.
Het design is een idee dat we hebben afgeleid van de muur van de sigarenclub. Hij is alleen iets aangepast waarbij hij is gaan lijken op opwaaiende blaadjes. We hebben nog geen octrooi aangevraagd want dat hoeft niet. Op design geldt automatisch copyright.
Toen de eerste stucker na 80% klaar te zijn vond dat ie goed betaald was, liet ie niks meer horen. Wat weer heel vervelend was voor de aannemer. Die ging de boot in en moest het werk laten afmaken door een andere. Aangezien wij veel meer materiaal hebben moeten inkopen dan vooraf gecalculeerd, zijn we ook 'n beetje beteuterd. Maar over het algemeen zijn we zeer tevreden met het resultaat.

Op deze foto zie je het plaatsen van de pingadeiras (=druppelaars). Dit zijn prefab platen die zorgen dat het regenwater van de muur druppelt. Helaas zijn deze krom en getordeerd, zodat het heel lastig is om te plaatsen en nadat alles klaar is door het golven ook niet echt strak. Kortom, typisch Braziliaans onaf.

Als we toch gaan klagen, kunnen we het meteen over waslijnen hebben.
Rob vertelde me dat deze bij zijn huis in Goiania verboden zijn. In Brazilie gebruiken ze metalen draden die vrijwel onzichtbaar zijn en op nek of ooghoogte hangen. Rob heeft zelfs prikkeldraad aangetroffen. De draden verwonden de proprietarios en beschadigen alles waar ze aan bevestigd zijn. Ze snijden door het stuckwerk van pilaren en halen de verf van metaal zodat die gaat roesten.
Ik laat hierboven even een foto zijn van een wasweb hier op ons terrein. Heel creatief, maar als je een paar keer bijna gescalpeerd bent, begrijp je dat Rob een verbod heeft uitgeroepen. Robs oplossing is een nwe posting op deze blog waard, maar Rob doet dat wel op de bbq blog. Toch Rob?
Ik heb 30 metalen dingen laten maken door de smid in de buurt. Goed ingesmeerd met Hammerite en dan ophangen. Flink hoog. Ziet er een stuk strakker uit.

De condominio zijn we aan het klaarmaken voor de droge periode. Sproeiinstallaties, alles snoeien, laatste keer grasmaaien, etc. Het is dit jaar een maand eerder droog dan normaal. En droog betekent hier kurkdroog. April-October, 7 maanden geen druppel regen, terwijl de zon de grond verschroeit. Postje waterschade.

Ik kwam toevallig in een archief een foto tegen van de condominio van 5 jaar geleden.
(Mijn archieven op de pc worden angstvallig groot, terwijl ik het gevoel heb zelf steeds leeghoofdiger te worden...Ik ben vandaag 46 geworden, en ik heb altijd beweerd dat het na je dertigste aflopende zaak is. Ik kan er nu aan toevoegen: De confrontaties met die afloop worden steeds frequenter.)
Dus maakte ik een foto van ongeveer dezelfde positie. Wat de vergelijking een beetje oneerlijk maakt, is het zonnetje op de recente foto. Maar toch heel aardig om te zien hoe het is veranderd. Eerste foto is van maart 2005, tweede april 2010. Normaal staan er auto's op het terrein, dus het was even wachten op een stil moment.