Verblijvend in een appartement in Amsterdam (bedankt Piet Jan en Giselle) met een auto naast de deur, gaf het gevoel dat we in NL wonen, en complementerend 11 maanden per jaar overwinteren in Palmas.
Deze keer beseften we nog meer dan vorige keer hoe alles lekker gesmeerd gaat in NL. Alles is moeiteloos. Alleen al het autorijden: asfalt ligt er als een tapijt bij, alle afslagen e.d. zijn intuitief en goed aangegeven, ruime parkeerplekken en voldoende. Dan het boodschappen doen, ik heb het al heel vaak geschreven, in NL vind je alles in 1 supermarkt en ben je met een paar tientjes klaar. Mark huurde een boot en wat blijkt: het bedrijf is open als we aankomen, het personeel is er, de boot ook, de boot is compleet en doet het en er zit zelfs genoeg brandstof in de tank, er is een kaart van de omgeving en het personeel geeft nuttige tips. Hoe ondenkbaar is dat alles hier.
Er is wel een minpuntje aan Europa. Brazilianen zijn er allergies voor. Dwz, voor iets in de lucht.
Een ander minpuntje is uiteraard het klimaat in NL. Zelfs in de warme periode dat wij er waren, was het klimaat erg dominant: wisselend koud-warm, droog-klam-regen, winderig-broeierig. Dat was wat me direct opviel bij terugkomst, hoe lekker het hier voelt. Maar goed, de Nederlanders waren in opperbeste stemming met het zonnetje na een lange winter. De terrasjes zijn druk (en hoe heerlijk: zonder luidpratende gasten, zonder schetterende cowboyhuilmuziek). En ook de WK bracht extra stemming en sfeer mee.
Ik hoop dat we dit jaarlijks kunnen herhalen, en dat veel van bovenstaande ingredienten beschikbaar zijn.
Het is maar goed dat we een programmaatje gemaakt hebben voor de 4 weken, want de tijd vloog om.
Er waren de WK avondjes bij Ivan-Edwin, Carla-Frans, de Kattenbroekers, Darte-Timo, Vera-Rob. Iedereen bedankt voor de gastvrijheid, en met name Dick, die zich weer heeft overtroffen. Tijdens het gastheren de erfbestrating ombouwen tot midgetgolfbaantje is een hele originele act. Ook even met vinoloog Joep gekletst die vol van (Zuid-Afikaanse) wijn is. En ook Duckie weer gezien.
Er waren natuurlijk de Brazilianen die op bezoek waren in Amsterdam: nicht Marcia, vriendin Iris, vriendin Mara, asfalteerders Ronaldo-Laura, Luciano-Patricia, Alvaro- . We hebben asfaltdagen in Hoorn gehad, geregeld door Richard, terwijl Claudia de dames in Amsterdam rondleidde, we hebben R-L Amsterdam en regio laten zien, en zijn een dagje naar Den Haag en Delft geweest, waar we 's avonds afspraken met Mark, Werner, Frits, en Jeroen.
We hadden de bezoeken aan Hoorn, waar mijn ouders zich redelijk zelfstandig redden, al voelen ze zich erg geblokkeerd nu ze er niet meer op uit kunnen. De ras-reizigers voelen zich als gekooide vogels. Het eerste weekend waren we met het gezin compleet en daar hadden ze erg naar uitgekeken. Claudia en ik hebben mijn ouders nog een lange dag op Texel rondgereden en je merkt direct hoe ze daarvan opleven.
En verder hebben we enkele uitjes gehad met vrienden (o.a. Maarten, Marcel, Paul en Veronique in Arnhem, Mieke en Harm uit Leuven), iets wat ik te weinig doe.
Veel ontmoetingen zijn ongewild aan de vluchtige kant. Niet alleen vanwege vol programma, maar is ook een Hollands trekje.
Ik ben vast van alles vergeten te noemen, dat vul ik wel aan. Fotos zullen ook geleidelijk toegevoegd worden.
